Maszyna do mieszania gumy składa się zasadniczo z trzech procesów: owijania rolkami, rozdrabniania proszku, rafinowania i rafinowania.
1. Owijanie w rolkę
Podczas mieszania mogą wystąpić cztery możliwe sytuacje, w których na walcu młyna otwartego pojawi się surowa guma
Pierwsza sytuacja występuje, gdy temperatura wałka jest zbyt niska lub guma jest twarda, co powoduje, że guma zatrzymuje się w miejscu nagromadzenia gumy i ślizga się, nie mogąc dostać się do szczeliny wałka lub rozpada się na kawałki dopiero po silnym wciśnięciu.
Druga sytuacja ma miejsce, gdy guma jest w stanie wysokosprężystym, charakteryzującym się zarówno płynięciem plastycznym, jak i odpowiednim odkształceniem wysokosprężystym. Materiał gumowy jest owijany wokół przedniego walca dopiero po przejściu przez odstęp między walcami, co jest korzystne dla procesu mieszania i dyspersji środka mieszającego w materiale gumowym.
Trzecia sytuacja występuje, gdy temperatura jest zbyt wysoka, wzrasta płynność gumy, maleją siły międzycząsteczkowe, a elastyczność i wytrzymałość maleją. W tym momencie folia nie może ściśle owinąć wałka i uformować się w kształt worka, co powoduje oderwanie się wałka lub jego pęknięcie i uniemożliwia mieszanie.
Czwarta sytuacja występuje w wyższych temperaturach, gdzie guma przechodzi ze stanu wysoce elastycznego w stan lepki, praktycznie pozbawiony elastyczności i wytrzymałości, co utrudnia cięcie gumy. Dlatego temperatura mieszania powinna być kontrolowana, aby utrzymać gumę w dobrym stanie, co sprzyja procesowi mieszania.
2. Proszek do jedzenia
Etap „zjadania proszku” odnosi się do procesu mieszania środka wiążącego z materiałem klejącym. Po owinięciu wałka gumowego, aby szybko wymieszać środek wiążący z gumą, pewna ilość nagromadzonego kleju powinna zostać zatrzymana w górnym końcu szczeliny wałka.
Podczas dodawania środka wiążącego, ze względu na ciągłe odwracanie i wymianę nagromadzonego kleju, środek wiążący jest przenoszony w zmarszczki i rowki nagromadzonego kleju, a następnie do szczeliny między wałkami.
Podczas procesu jedzenia makaronu ilość nagromadzonego kleju musi być umiarkowana. Jeśli klej nie jest nagromadzony lub jego ilość jest zbyt mała, z jednej strony, środek mieszający wciera się w gumę jedynie dzięki sile ścinającej między tylnym wałkiem a gumą i nie może wniknąć głęboko w jej wnętrze, co wpływa na efekt dyspersji. Z drugiej strony, sproszkowane dodatki, które nie zostały wtarte w gumę, zostaną ściśnięte przez tylny wałek i opadną do pojemnika odbiorczego. Jeśli jest to płynny dodatek, przyklei się do tylnego wałka lub opadnie na pojemnik odbiorczy, utrudniając mieszanie.
W przypadku nadmiernego nagromadzenia kleju, część kleju będzie się obracać i toczyć w górnym końcu szczeliny wałka, uniemożliwiając mu przedostanie się do szczeliny i utrudniając wmieszanie się środka mieszającego. Ilość nagromadzonego kleju jest często mierzona kątem kontaktu (lub kątem zwarcia), który zazwyczaj wynosi od 32 do 45 stopni.
3. Rafinacja i rafinacja
Trzecim etapem mieszania jest rafinacja. Ze względu na wysoką lepkość gumy, podczas mieszania materiał gumowy przepływa jedynie obwodowo, zgodnie z kierunkiem obrotu otwartego walca młyna, bez przepływu osiowego. Co więcej, guma przepływająca obwodowo ma charakter laminarny. W związku z tym, w mieszalniku wewnętrznym, warstwa kleju, która ściśle przylega do powierzchni przedniego walca na poziomie około 1/3 grubości folii, nie może płynąć i staje się „warstwą martwą” lub „warstwą stojącą” w laboratoryjnych mieszalnikach ugniatających.
Ponadto, nagromadzony klej w górnej części szczeliny wałka tworzy również częściowo klinowatą „strefę refluksową”. Wszystkie powyższe przyczyny powodują nierównomierne rozproszenie środka mieszającego w materiale gumowym.
Dlatego konieczne jest przeprowadzenie wielu etapów rafinacji, cięcia lewym i prawym nożem, wytłaczania gumy, walcowania lub owijania trójkątnego, przerzedzania itp., aby rozbić martwą warstwę i obszar refluksu, zapewnić jednorodność mieszania oraz jakość i jednorodność.
Czas publikacji: 30 października 2024 r.
